تصور کنید وقتی از آپارتمان خود خارج می شوید وارد راهرویی آفتابی شوید که گیاهان متنوعی در آن روییده اند. در مسیر خود به سوی محل کار، از شالیزار و باغ های یک عمارت شیشه ای بگذرید که نه تنها خودش گرم و خنک می شود بلکه آب باران را می گیرد و زباله های داخلی را به عنوان غذایی برای گیاه بازیافت می کند.

این طرح تخیلی فیلم های سینمایی آینده نگرانه نیست بلکه طرح یک طراح بلژیکی به نام “وینسنت کالبوت” برای یک مزرعه شهری ۱۳۲ طبقه است. وی معتقد است طرح او پاسخی برای آینده سالم تر حدود ۶ میلیارد نفری که قرار است تا سال ۲۰۵۰ ساکن شهرها باشند. این طراح ۳۶ ساله می گوید با روند کاهش منابع غذا، آب و انرژی که اکنون شاهد آن هستیم، شهرهای آینده باید “اورگانیسم های زنده” خودکفا باشند.

وی افزود: این شهر فردا، متراکم، سبز و به هم مرتبط خواهد بود. هدف این است که کشاورزی و طبیعت به هسته شهری بازگردد و هر ساختمان خودکفا و یک مینی نیروگاه باشد. راه حل کالبوت، “سنجاقک” است- طرحی برای مزارع عمودی برج دوقلو عظیم بر روی جزیره روزولت نیویورک. این دو برج هر یک دارای یک بال شیشه و فولاد می شود از این رو این عمارت شبیه سنجاقک به نظر می رسد و به این نام خوانده می شود.

در ساختار پیش نویس این برج ، مناطقی برای تولید گوشت، لبنیات و تخم مرغ، باغ میوه ، مرتع و شالیزار در کنار ادارات، آپارتمانهای مسکونی، باغ ها و فضاهای تفریحی عمومی در نظر گرفته شده است. انرژی مورد نیاز برای این برج ها از خورشید و باد تامین می شود. هوای داغ بین بالهای ساختمان به دام افتاده تا گرمای لازم برای زمستان را تامین کند. از سوی دیگر در تابستان ها هوای خنک از طریق تهویه طبیعی و تعرق گیاهان به دست می آید.

گیاهان بر روی سطح خارجی این برج رشد می کنند تا آب باران را تصفیه کنند. سپس این آب با ضایعات مایع برج که به طور آلی تصفیه شده ترکیب و از آن به عنوان کود استفاده می شود. در پایه این برج غول آسا یک بازار شناور بر روی رودخانه “ایست ریور” راه اندازی می شود تا ساکنان برج محصولات ارگانیک خود را بفروشند.